Święty Dawid (512–587, 589 ? 601 ?) był biskupem Walii, później chrześcijańskim świętym. Urodził się przypuszczalnie w Henfynw w Cardigan. Zgodnie z legendą był synem wodza Santy z Cardigan i Nony.
Dawid (w Walii znany pod imieniem Devi) początkowo był mnichem. Założył Monaster w Menevia (obecnie St. David’s), którego został przełożonym. Później przyczynił się do powstania kilkunastu innych. Wprowadził tam podobno bardzo surową regułę nawiązującą do tej, według której żyli mnisi Pustyni Egipskiej. Jego zasługi w głoszeniu wiary chrześcijańskiej były tak duże, iż został wybrany arcybiskupem Walii.
Działał głównie w południowo-zachodniej części Walii, gdzie wzniesiono najwięcej świątyń mu poświęconych, a jego imieniem nazwano najwięcej miejscowości. Wywarł znaczący wpływ na rozwój monastycyzmu w Irlandii, gdzie zapewne miał wielu uczniów. Zmarł w 589 lub 601 r. w najstarszym założonym przez siebie klasztorze.
Obchody ku czci św. Dawida przypadają corocznie 1 marca. W ten dzień organizuje się miejscowe jarmarki, oferujac rękodzieło ludowe oraz inne wyroby artystyczne. Mieszkańcy hucznie świętują dzień swojego patrona na tradycyjnych ucztach.