Walia jest krainą wyżynno-górzytą. Prawie całą jej powierzchnię zajmuje, usytuowane w zachodniej części Walii, pasmo Gór Kambryjskich, których najwyższym szczytem jest Yr Wyddfa czyli Snowdon, o wysokości 1085 m n.p.m. Wschodnia część krainy jest raczej nizinna. Większa część ludności zamieszkuje południowe, bardzo uprzemysłowione, wybrzeże.

W Walii panuje klimat umiarkowanie ciepły, wybitnie morski, który charakteryzuje się chłodnymi latami i łagodnymi zimami. Średnia temperatura w styczniu, w północnej części krainy wynosi 4°C, natomiast w południowej części jest jeszcze wyższa i wynosi 6°C. W lipcu natomiast, temperatura ta wynosi odpowiednio 13°C i 16°C. Średnia roczna suma opadów to około 1000 mm, a na zachodnich zboczach gór opady dochodzą nawet do 1800 mm i więcej.

Walię porasta głównie roślinność trawiasta, występują także liczne wrzosowiska, a środkową Walię porastają lasy. Przez jej teren przypływa kilka rzek. Do największych należą Wye, Usk, Severn, Towy i Dee. Natomiast największe miasta walijskie, to Cardiff, Swansea, Newport, Rhondda, Barry. Głównymi portami są Holyhead, Fishguard, Swansea, Milllford Haven i Cardiff. Na teranach Walii znajdują się także parki narodowe, o nazwie Snowdonia, Pembrokeshire Coast oraz Brecon Beacons.

Większość nazw geograficznych i nazw własnych, oprócz nazwy w języku angielskim, posiada także swoją nazwę w języku walijskim, który także jest językiem urzędowym.

Język walijski jest językiem z grupy brytańskiej języków celtyckich. Posługuje się nim ponad 600 tys. Walijczyków. Można wyodrębnić w nim cztery podstawowe dialekty: wenedocjański, powyski, domecki i gwemcki.

Najstarsze zachowane zabytki literackie w tym języku pochodzą z VI w. Język, w którym zostały one zapisany, nazywa się wczesnowalijskim. Więcej tekstów pisanych, przeważnie poezji walijskiej i szkockiej, zachowało się z okresu między IX a XI stuleciem. Okres ten nazywa się okresem starowalijskim.

Po nim nastąpił kolejny etap w rozwoju języka walijskiego, zwany okresem średniowalijskim. Językiem tym posługiwano się pomiędzy XII a XIV stuleciem i może on być już w pewnym stopniu zrozumiały dla współczesnego Walijczyka.

Od XV w. możemy już mówić o języku współczesnym. Możemy go podzielić na dwa okresy. Pierwszy, wczesny współczesny walijski, trwał od początku XV w. Do końca wieku XVI. Natomiast późny współczesny walijski rozpoczyna się od publikacji przekładu Biblii Williama Morgana w 1588 r. Spowodował on ustabilizowanie się języka. W XIX w. znaczenie tego języka stale wzrastało. Działo się tak za sprawą publikacji pierwszych walijskich słowników. Dzięki pracom leksykografów, język został bardzo dobrze udokumentowany. Nawet współczesne słowniki, jak np. Słownik Uniwersytetu Walijskiego, kierują się właśnie pierwszymi słownikami.

Niestety od około 1800 r., w czasach Rewolucji Przemysłowej, liczba osób posługujących się tym językiem zmalała. Przybysze z Anglii rzadko uczyli się walijskiego, Walijczycy w kontaktach z nimi preferowali angielski. Jeżyk angielski zaczął dominować, głównie na terenach miejskich. Liczba użytkowników języka walijskiego spadła tak drastycznie, że na początku XX w. obawiano się, że język ten całkowicie zaniknie.

Jednak od początku XXI stulecia, obserwuje się wzrost liczby osób posługujących się językiem walijskim, przy czym większość z nich to osoby młode. Działa radio i telewizja walijska, a dzieci do 16 roku życia, mają obowiązek uczenia się tego języka w szkole.

Jednym z nich jest słynni historyk Norman Davies. Choć urodzony w Bolton, w północnej Anglii, w 1939 r., z pochodzenia jest Walijczykiem. Jego życiorys ma także polskie wątki. Tu taj studiował, na Uniwersytecie Jagiellońskim, związany jest z Krakowem, ma honorowe obywatelstwo kilku polskich miast. Davies znany jest z monumentalnych dzieł historycznych, w których, porusza wiele intrygujących i niekiedy drażliwych tematów.

Kolejną sławą jest, nieżyjący już, walijski poeta i pisarz Dylan Thomas. Przyszedł on na świat w 1914r., w mieście Swansea. Wydał kilka tomów poezji, książek, scenariuszy filmowych i teatralnych. W Walii, na świat przyszło także kilkoro znanych i cenionych na całym świecie muzyków.

W mieście Swansea, w 1951 r., przyszła na świat Gaynor Hopkins, która znana jest bardziej jako Bonnie Tyler. Jej charakterystyczny głos o chropowatej barwie zna cały świat, a jej przeboje, jak choćby Total Eclipse Of The Heart, nucą miliony fanów.

Walijczykiem z pochodzenia jest także piosenkarz Tom Jones, znany z takich przebojów jak She’s A Lady, czy z duetu z Mousse T, Sex Bomb.

Walijskimi pochodzeniem może także poszczycić się inny piosenkarz rock and rollowy Shakin’ Stevens, który cieszył się największą popularnością w latach 80, a także piosenkarz, muzyk i wokalista zespołu Lostprophets Ian Watkins.

W Walii przyszło na świat także kilka hollywoodzkich gwiazd. W Swansea urodziła się Caterina Zeta-Jones, aktorka filmowa, zdobywczyni Oscara za drugoplanową rolę w filmie Chicago. Posiadaczem Oscara jest także, urodzony w Port Talbot aktor Anthony Hopkins, który zasłynął jako odtwórca roli Hannibala Lectera w filmie Milczenie Owiec.

Z Walii pochodzi także dwóch innych znanych aktorów, nieżyjący już Richard Burton, Christan Bale, a także znany z filmu Władca Pierścieni John Rhys-Davies.

Do grona sławnych Walijczyków należy zaliczyć także znanych sportowców, piłkarze Ryan Giggs i Ian Rush, a także pilot rajdowy Phil Mills.